Voorbeeldrapport

Hieronder staat een deel van een echt rapport, opgesteld voor een fictieve deelnemer. Het volledige rapport telt ongeveer dertig pagina’s; dit is de kern ervan — de samenvatting, twee grafieken, één van de zes ontwikkellijnen volledig uitgewerkt, en de aanbevelingen waar het op uitloopt. Zo kun je zelf beoordelen wat je krijgt voordat je eraan begint.

Scores in één oogopslag

Kernbevindingen

Je zwaartepunt ligt op 4b/5a

De vaardigheid- en regelgerichte laag bewoon je uitgaand: stevig, eigen gemaakt, met overtuiging uitgesproken. De zelfbepalende laag betreed je ingaand: zoekend, verkennend, nog met één been in het vertrouwde.

Twee bewegingen lopen door bijna al je antwoorden

Je zoekt houvast in afspraken, structuren en gewoontes, en tegelijk zet je koers via eigen doelen en discipline. Waar het schuurt, schuurt het precies op dat snijvlak: irritatie als anderen zich niet aan de regels houden, onzekerheid als de bekende codes veranderen.

Je energie en je zwaartepunt liggen niet op dezelfde plek

In je open antwoorden is de zelfbepalende laag het meest aanwezig. Je brandstof komt ergens anders vandaan: vakmanschap, structuur en ergens bij horen zijn samen goed voor zeventig procent van je drijfveren. Je denkt dus vooruit op een plek waar je nog niet je energie haalt.

Onder druk komt je vertrouwde repertoire naar voren

Het is logisch dat je onder druk teruggrijpt naar wat werkt: zorgvuldigheid, procedure, de codes die je kent. Wat de meeste energie kost, ligt aan de andere kant: het register van systeemdenken en het niet-meetbare is waar je je het minst thuis voelt.

Eén ontwikkellijn, volledig uitgewerkt

Het rapport loopt zes ontwikkellijnen langs: Resonantie, Zijn, Denken, Verbinden, Samenwerken en Handelen. Elke lijn krijgt dezelfde behandeling: wat de lijn is, hoe hij op jouw laag werkt, wat jouw antwoorden laten zien, waar hij draagt en waar de verdieping ligt. Hoe elke lijn er op alle negen lagen uitziet, staat in het wiel van lagen en lijnen. Ter illustratie staat hieronder de lijn Zijn in zijn geheel.

Zijn – relatie tot jezelf

De lijn Zijn gaat over je relatie tot jezelf: waar je innerlijk kompas ligt, waar je identiteit op rust en hoe je naar jezelf kijkt.

Op de vaardigheidslaag ligt dat kompas grotendeels buiten je: normen, codes en wat hoort bepalen de richting, en zelfreflectie gaat over de vraag of je het goed doet volgens de maat die geldt. Op de zelfbepalende laag ontstaat een persoonlijk kompas: zelfgekozen doelen, eigen principes, een integriteit die van jou is.

In jouw profiel zijn beide zichtbaar, en je kunt de overgang bijna letterlijk lezen. Bij wat je leuk vindt aan jezelf claim je je discipline volmondig als eigen kwaliteit. Dat is zelfbepalend en stevig verankerd: geen ontleende maat, maar iets waar je zelf voor staat.

Tegelijk hangt je gevoel van waarde nog aan wat er van buiten terugkomt. Werk noem je een manier om je waarde te bewijzen. Succes omschrijf je als je doelen bereiken én erkenning krijgen. Bij betekenis schrijf je dat succes een teken is dat je op de goede weg bent; het ijkpunt ligt buiten jou.

Dat is precies wat de ingaande beweging in de zelfbepalende laag kenmerkt: het eigen kompas is er, en het wordt nog geijkt aan de buitenwereld. De verdieping van deze lijn ligt niet in méér discipline, maar in het verplaatsen van dat ijkpunt naar binnen en in het verdragen van de onzekerheid die dat oplevert.

De sleutel voor je volgende beweging zit niet in meer discipline; die heb je.

Waar het op uitloopt: zeven aanbevelingen

Elke aanbeveling is verankerd in een antwoord dat je zelf hebt gegeven. Je kunt ze dus narekenen en tegenspreken.

1. Vertraag de eerste zin bij kritiek
   Je schrijft dat je je bij kritiek aangevallen voelt en gaat bewijzen dat je gelijk hebt.
2. Maak onderscheid tussen een fout die schaadt en een fout die informeert
   Je vermijdt fouten door alles goed te doen, en spijt koppel je aan reputatieschade.
3. Neem je aanname over leren mee naar het domein waar hij nog niet geldt
   Bij scholing ga je er vanzelfsprekend van uit dat je vooruit kunt komen.
4. Doe één omkeerbaar ding zonder het vooraf te weten
   Je hoop op de toekomst hangt aan de uitvoerbaarheid van je plannen, en verandering in je omgeving maakt je onzeker.
5. Houd bij wat je voelde en wat het bleek te weten
   Je kiest expliciet voor het meetbare, en je merkt tegelijk scherp op wat er in je omgaat.
6. Onderzoek de ambivalentie in plaats van hem op te lossen
   Je laat op één plek twee dingen tegelijk bestaan: waardering en beperking, zonder ze weg te werken.
7. Vraag na wat de ander onder de afspraak verstond
   Je verwacht dat anderen zich net als jij aan afspraken houden, en irritatie ontstaat wanneer dat niet gebeurt.

Tot slot

Je staat op een plek waar twee manieren van kijken tegelijk in je aanwezig zijn: de vaardigheidslaag die je stevig bewoont, en de zelfbepalende laag die je aan het betreden bent en waar je je eigen maat aan het vormen bent. Het is een positie met eigen kracht je bent betrouwbaar, je begint voor jezelf te staan, en je merkt scherp op wat er in je omgaat.

De sleutel voor je volgende beweging zit in de bereidheid om iets binnen te laten dat je kader tegenspreekt: de kritiek waarvan je nog niet weet of hij klopt, de afspraak waarvan blijkt dat de ander hem anders verstond, het gevoel dat je nog niet kunt meten. Dat vermogen heb je. De ontwikkeling ligt in het meenemen ervan naar de plekken waar het er, voor jouw gevoel, meer toe doet.

Wat er verder in het volledige rapport staat

De volledige rapportage telt ongeveer dertig pagina’s en gaat verder waar deze uitsnede ophoudt: een geïntegreerde analyse van alle vijfentwintig antwoorden op zes factoren, de werkgerelateerde drijfveren per laag met wat er onder druk gebeurt, de vergelijking tussen wat je denkt en waar je energie vandaan komt, en de overige vijf ontwikkellijnen.

Je leest hem niet alleen. Het rapport wordt vrijgegeven door de begeleider die het gesprek erover kan voeren met je en dat gesprek is onderdeel van jouw reis als je wilt.